வங்கி அதிகாரிகளின் கூட்டுச்சதி: ₹252 கோடி சொத்தை ₹45.60 கோடிக்கு தாரைவார்த்த இந்தியன் ஓவர்சீஸ் வங்கி - எஸ்ஆர்எம் மோசடி பின்னணி!

1. பொதுத்துறை வங்கிகளின் நம்பகத்தன்மையும் கூட்டுச்சதி அபாயமும்

பொதுமக்களின் சேமிப்பையும் நாட்டின் பொருளாதாரத்தையும் பாதுகாக்க வேண்டிய பொதுத்துறை வங்கிகள், இன்று சில உயர் அதிகாரிகளின் சுயநலத்தால் பெருநிறுவனங்கள் சொத்துக்களைச் சுருட்டும் களங்களாக (Asset Stripping) மாறி வருவது அதிர்ச்சியளிக்கிறது. கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தும் முனைப்பில் உள்ள தொழில்முனைவோர்களைத் திட்டமிட்டே முடக்கி, அவர்களின் பல நூறு கோடி மதிப்புள்ள சொத்துக்களைப் போலி மதிப்பீடுகள் மூலம் அடிமாட்டு விலைக்கு ஏலம் விடுவது ஒரு நுணுக்கமான "நிதிசார் பயங்கரவாதம்" ஆகும்.

முதன்மை ஆய்வுக்கருத்து (Core Thesis): வங்கியின் வசமிருந்த ₹252 கோடி சந்தை மதிப்புள்ள ஒரு சொத்து, நடைமுறை விதிகளை மீறி, அதன் அசல் கடன் தொகையைக் கூட ஈடு செய்யாத வகையில் வெறும் ₹45.60 கோடிக்கு ஒரு தனியார் பல்கலைக்கழகத்திற்குத் தாரைவார்க்கப்பட்டுள்ளது. இது தற்செயலான வணிகத் தோல்வி அல்ல; வங்கி அதிகாரிகள் மற்றும் ஒரு தனியார் கல்வி நிறுவனத்திற்கு இடையே அரங்கேறிய திட்டமிடப்பட்ட கூட்டுச்சதி (Joint Conspiracy).

பெரி எஜுகேஷனல் அண்ட் சாரிட்டபிள் டிரஸ்ட் மற்றும் இந்தியன் ஓவர்சீஸ் வங்கி (IOB) இடையிலான இந்த விவகாரம், பொதுத்துறை வங்கிகளில் புரையோடிப் போயிருக்கும் அதிகார துஷ்பிரயோகத்தை அப்பட்டமாக அம்பலப்படுத்துகிறது.

2. வழக்கின் பின்னணி: கடன் விபரங்கள் மற்றும் ஐஓபி (IOB) வங்கியின் ஒருபக்க சார்பு நடவடிக்கைகள்

பெரி எஜுகேஷனல் டிரஸ்ட் தனது கல்விப் பணிகளுக்காக இந்தியன் ஓவர்சீஸ் வங்கியிடம் ₹48 கோடி கடன் பெற்றிருந்தது. தொழில்துறையில் ஏற்படும் சாதாரண ஏற்ற இறக்கங்களைச் சாதகமாக்கிக் கொண்ட வங்கி நிர்வாகம், கடனை வசூலிப்பதை விடச் சொத்தைக் கையகப்படுத்துவதிலேயே தீவிரம் காட்டியது.

திருப்பிச் செலுத்தப்பட்ட நிதி விவரங்கள்:

• ஒரே முறை தீர்வுத் திட்டம் (OTS): இருதரப்பு உடன்பாட்டின்படி ₹24 கோடி செலுத்தப்பட்டு, கடனை முடிவுக்குக் கொண்டுவர டிரஸ்ட் முன்வந்தது.

• DRT உத்தரவு: கடன் மீட்பு தீர்ப்பாயத்தின் அறிவுறுத்தலின் பேரில் கூடுதலாக ₹8.28 கோடி வங்கியிடம் டெபாசிட் செய்யப்பட்டது.

ஆய்வு நோக்கு: ஒட்டுமொத்தமாகக் கடன் பெற்ற தொகையில் பெரும் பகுதியை (₹32.28 கோடி) டிரஸ்ட் திருப்பிச் செலுத்திய போதிலும், வங்கி நிர்வாகம் "கட்டாய வசூல்" (Forced Collection) என்ற பெயரில் சொத்தை ஏலத்திற்குக் கொண்டு சென்றது ஒரு சட்டவிரோத நடவடிக்கையாகும். இது கடனை மீட்பதற்கான நடவடிக்கை அல்ல, மாறாகப் பிணையமாக உள்ள சொத்தின் மீது கண் வைத்த "முன் தீர்மானிக்கப்பட்ட ஏல" (Pre-meditated Auction) நடவடிக்கையாகும்.

3. ஏல மோசடி ஆய்வு: சந்தை மதிப்பு Vs. அடிமாட்டு விலை

வங்கி ஏலங்களில் நியாயமான சந்தை மதிப்பைக் கண்டறிவது வங்கியின் கடமையாகும். ஆனால், இந்த வழக்கில் வங்கி அதிகாரிகள் திட்டமிட்டே தவறான மதிப்பீட்டு அறிக்கையை (Valuation Report) தயார் செய்து, பொதுச் சொத்தைச் சூறையாட வழிவகை செய்துள்ளனர்.

நிதி இழப்பு மதிப்பீடு: சந்தை மதிப்பு Vs. ஏல விலை

நிர்வாக முரண்பாடு (Financial Paradox): ஒரு வங்கியின் அடிப்படை நோக்கம் கடனை முழுமையாக மீட்பதாகும். இங்கு அசல் கடன் தொகையே ₹48 கோடி இருக்கும்போது, ₹252 கோடி மதிப்புள்ள சொத்தை வெறும் ₹45.60 கோடிக்கு விற்க வேண்டிய அவசியம் என்ன? இந்த ஏலத் தொகை வங்கியின் அசல் தொகையைக் கூட ஈடு செய்யவில்லை. இது அரசுப் பொது ஊழியர்கள் (Public Servants) தங்களது அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்திப் பொதுத்துறை வங்கிக்கு இழப்பை ஏற்படுத்தி, எஸ்ஆர்எம் (SRM) பல்கலைக்கழகத்திற்கு ஆதாயம் தேடித்தந்த "ஊழல் தடுப்புச் சட்டத்தின்" (Prevention of Corruption Act) கீழ் வரும் கிரிமினல் குற்றமாகும்.

4. நீதித்துறையின் தலையீடு: சிபிஐ (CBI) விசாரணைக்கான முகாந்திரம்

பெரி டிரஸ்ட் சார்பில் ஆஜரான மூத்த வழக்கறிஞர் அசன் முகமது ஜின்னா, வங்கி அதிகாரிகளின் ஒருதலைப்பட்சமான செயல்பாடுகளை ஆதாரங்களுடன் முன்வைத்தார். வங்கியின் உள்நாட்டு ஊழல் தடுப்புப் பிரிவு (Vigilance) இந்த மோசடியை விசாரிப்பதாகக் கூறி சிபிஐ விசாரணையைத் தவிர்க்க முயன்றது.

வழக்கை விசாரித்த நீதியரசர் ஜி.கே. இளந்திரையன், இந்த வாதத்தை நிராகரித்து சிபிஐ விசாரணைக்கு அதிரடியாக உத்தரவிட்டார்.

நீதிமன்றத்தின் வலுவான நிலைப்பாடு: "குற்றச்சாட்டிற்கு உள்ளான வங்கி அதிகாரிகளே தங்களுக்குத் தாங்களே விசாரணை நடத்திக் கொள்வது (Internal Vigilance) கேலிக்கூத்தானது. குற்றவாளிகளே தங்களை விசாரித்துக் கொள்ள அனுமதிக்க முடியாது. பொது ஊழியர்களின் இந்த மோசடி குறித்துச் சுதந்திரமான சிபிஐ விசாரணை அவசியம்."

இதன் மூலம், வங்கி அதிகாரிகள் சிவில் சட்டங்களின் கீழ் மட்டும் ஒளிந்து கொள்ள முடியாது, அவர்கள் கிரிமினல் விசாரணைக்கும் உட்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பது உறுதி செய்யப்பட்டது.

5. எஸ்ஆர்எம் (SRM) பல்கலைக்கழகத்திற்கு ஏற்பட்ட பின்னடைவும் சட்டப் போராட்டமும்

ஏலத்தின் மூலம் மிகக் குறைந்த விலைக்குச் சொத்தை அபகரித்த எஸ்ஆர்எம் பல்கலைக்கழகம், அடுத்த கட்டமாகப் போட்டியாளரை முடக்கும் நோக்கில் பெரி கல்வி நிறுவனத்தின் மாணவர் சேர்க்கையைத் தடுக்க முயன்றது. பொறியியல் கலந்தாய்வில் அந்த நிறுவனம் பங்கேற்பதைத் தடை செய்யக் கோரி எஸ்ஆர்எம் சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தை நாடியது.

தலைமை நீதிபதி எஸ்.ஏ. தர்மாதிகாரி மற்றும் நீதியரசர் ஜி. அருள்முருகன் அடங்கிய அமர்வு, எஸ்ஆர்எம்-ன் மனுவைத் தள்ளுபடி செய்து பின்வரும் முக்கியக் கருத்துகளைப் பதிவு செய்தது:

• நிலுவையில் உள்ள சட்டச் சிக்கல்: கடன் மீட்பு தீர்ப்பாயத்தில் (DRT) இந்த ஏல நடவடிக்கைக்கு எதிராக ஏற்கனவே வழக்கு நிலுவையில் உள்ளது.

• Contempt of Status Quo: ஏலம் தொடர்பான இறுதி முடிவு எடுக்கப்படாத நிலையில், இயங்கும் ஒரு கல்லூரியின் மாணவர் சேர்க்கையைத் தடுப்பது உள்நோக்கம் கொண்டது.

• வழக்கின் தன்மை: ஏற்கனவே டிரஸ்ட் தரப்பில் ₹8.28 கோடி கூடுதலாகச் செலுத்தப்பட்டுள்ள நிலையில், ஏலத்தை மட்டும் பிடித்துக் கொண்டு உரிமையாளர் போலச் செயல்படுவது சட்டப்படி செல்லாது.

எஸ்ஆர்எம் பல்கலைக்கழகம் ஒரு இயங்கும் கல்லூரியைக் கைப்பற்றித் தனது போட்டி நிறுவனத்தை அழிக்க முயன்றது, இந்த "கூட்டுச்சதியின்" மற்றொரு கறைபடிந்த முகமாகும்.

6. அமைப்புரீதியான மாற்றத்திற்கான தேவை

பொதுத்துறை வங்கி அதிகாரிகள் தங்களைப் "பொது ஊழியர்கள்" (Public Servants) என்பதை மறந்து, தனியார் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களின் ஏஜெண்டுகளைப் போலச் செயல்படுவது நாட்டுக்கே ஆபத்தானது. ₹252 கோடி மதிப்புள்ள சொத்தை, வாங்கிய கடனை விடக் குறைந்த விலைக்கு (₹45.60 கோடி) விற்றது என்பது அப்பட்டமான சொத்து அபகரிப்பு (Asset Stripping) ஆகும்.

இந்த வழக்கில் சிபிஐ விசாரணை என்பது வெறும் தொடக்கம் மட்டுமே. வங்கி அதிகாரிகள் மற்றும் பெரும் தொழில் அதிபர்களின் இந்த அசுரக் கூட்டணி உடைக்கப்பட வேண்டும். பொதுப் பணத்தைச் சூறையாடும் இதுபோன்ற "வெள்ளைக்கழுத்து குற்றவாளிகள்" (White-collar criminals) மீது கடும் நடவடிக்கை எடுப்பதன் மூலமே வங்கித் துறையின் மீதான நம்பிக்கையை மீட்டெடுக்க முடியும். நீதித்துறை மீண்டும் ஒருமுறை சாமானியர்களுக்கான இறுதிப் புகலிடமாகத் தன்னை நிலைநாட்டியுள்ளது.