அம்பேத்கரின் பக்தன் நான் நீதியரசர் ஆனந்தவெங்கடேஷ் இந்தியாவின் உண்மையான தந்தை அம்பேத்கர் என புகழாரம்
சென்னை லயோலா கல்லூரியின் வளாகத்தில் அண்மையில் அரங்கேறியது ஒரு வழக்கமான கருத்தரங்கம் அல்ல; அது இந்திய ஜனநாயகத்தின் வேர்களை நோக்கிய ஒரு தத்துவார்த்தப் பயணம். ஒரு உயர் நீதிமன்ற நீதியரசர், ஒரு சமூகச் சீர்திருத்தவாதியைப் பற்றிப் பேசும்போது அது பெரும்பாலும் மரபு சார்ந்த புகழாரமாகவே அமையும். ஆனால், நீதியரசர் ஆனந்த வெங்கடேஷ் அவர்களின் உரை, வரலாற்றின் பக்கங்களை நேர்மையுடன் புரட்டிப் பார்க்கும் ஒரு சமூக-சட்ட ஆய்வாக (Socio-legal analysis) அமைந்தது.
Published
27 Jul 2026
சுமார் 2 மாதங்களுக்கு முன்பு
Updated
6 Sep 2026
அம்பேத்கரின் பக்தன்: நவீன இந்தியாவின் உண்மையான தந்தையை அடையாளம் காணும் ஒரு சட்டப் பயணம்
1. ஒரு நீதிபதியின் நேர்மையான குரல்
சென்னை லயோலா கல்லூரியின் வளாகத்தில் அண்மையில் அரங்கேறியது ஒரு வழக்கமான கருத்தரங்கம் அல்ல; அது இந்திய ஜனநாயகத்தின் வேர்களை நோக்கிய ஒரு தத்துவார்த்தப் பயணம். ஒரு உயர் நீதிமன்ற நீதியரசர், ஒரு சமூகச் சீர்திருத்தவாதியைப் பற்றிப் பேசும்போது அது பெரும்பாலும் மரபு சார்ந்த புகழாரமாகவே அமையும். ஆனால், நீதியரசர் ஆனந்த வெங்கடேஷ் அவர்களின் உரை, வரலாற்றின் பக்கங்களை நேர்மையுடன் புரட்டிப் பார்க்கும் ஒரு சமூக-சட்ட ஆய்வாக (Socio-legal analysis) அமைந்தது.
நீதியரசர் ஆனந்த வெங்கடேஷ் அவர்களின் ஆளுமை அவரது சட்டப்புலமையால் செதுக்கப்பட்டது. சென்னை புனித மேரி பள்ளியில் தனது கல்வியைத் தொடங்கி, மீனம்பாக்கம் AMJ கல்லூரியில் இளங்கலை வணிகவியல் பயின்ற அவர், டாக்டர் அம்பேத்கர் அரசு சட்டக் கல்லூரியில் சட்டப் படிப்பை முடித்தார். 1993-இல் ஒரு முதலாம் தலைமுறை வழக்கறிஞராகத் தனது பயணத்தைத் தொடங்கிய அவர், சிவில், கிரிமினல் மற்றும் அரசியலமைப்புச் சட்டங்களில் ஆழமான தடம் பதித்தார். அவரது சட்ட நிபுணத்துவத்தை அங்கீகரிக்கும் வகையில், 'Commercial Courts Act 2015' சட்ட உருவாக்கக் குழுவிலும், பல முக்கிய வழக்குகளில் 'Amicus Curiae' (நீதிமன்றத் தோழன்) ஆகவும் அவர் பணியாற்றியுள்ளார்.
நீதிமன்ற அறைகளுக்கு வெளியே அவர் ஒரு தீவிர விளையாட்டு ஆர்வலர் (TNCA சீனியர் டிவிஷன் கிரிக்கெட் வீரர்), இசைப்பிரியர் மற்றும் பரந்த வாசிப்பு கொண்ட ஓர் அறிஞர். இந்த அறிவுப்பின்னணியே, ஒரு வரலாற்றுப் பிம்பத்தை வெறும் சிலையாகப் பார்க்காமல், அதன் பின்னுள்ள தத்துவ வீச்சை அடையாளம் காண அவருக்கு உதவுகிறது.
அவரது தனிப்பட்ட சாதனைகளைத் தாண்டி, அவர் தன்னை ஒரு குறிப்பிட்ட ஆளுமையின் பக்தராக அடையாளப்படுத்திக் கொள்வதற்கான காரணத்தை அடுத்த பகுதியில் காண்போம்.
2. 'அம்பேத்கரின் பக்தன்': பதவியை விஞ்சிய பற்று
அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் உயரிய பதவியில் அமர்ந்திருப்பவர்கள் தங்களின் தனிப்பட்ட விருப்பு வெறுப்புகளைத் தவிர்ப்பது மரபு. ஆனால், நீதியரசர் ஆனந்த வெங்கடேஷ் அந்த மரபை ஒரு தார்மீகக் காரணத்திற்காக உடைத்தார். "நீதியரசர் என்ற அடையாளத்தை விட, அம்பேத்கரின் தீவிர பக்தன் என்பதே எனது தகுதி" என்று அவர் பிரகடனப்படுத்தியது ஒரு உணர்ச்சிப் பெருக்கு மட்டுமல்ல; அது ஒரு சட்ட மேதையின் அங்கீகாரம்.
அவர் வகிக்கும் அரசியலமைப்புச் சட்டப் பதவியே டாக்டர் அம்பேத்கர் தலைமையில் உருவாக்கப்பட்ட அந்தப் புனித நூலால் வழங்கப்பட்டது என்பதை அவர் ஒரு சமூக ஒப்பந்தமாக (Social Contract) முன்வைக்கிறார். "எனது இந்த இருக்கையே அவருக்கு நான் கடன்பட்டிருப்பதுதான்" என்ற அவரது நன்றியுணர்வு, இன்றைய அதிகார வர்க்கத்திற்கு ஒரு முக்கியமான பாடம். சட்டம் என்பது வெறும் காகிதமல்ல, அது ஒரு சமூகத்தின் தார்மீக முதுகெலும்பு என்பதை நீதியரசர் இங்கு அழுத்தமாகப் பதிவு செய்கிறார்.
இந்தப் பற்று வெறும் உணர்ச்சிகரமானது மட்டுமல்ல, அது வரலாற்று உண்மைகளை நேருக்கு நேர் சந்திக்கும் அறிவுசார் தெளிவிலிருந்து பிறந்தது.
3. 'கிரே ஜோன்' (Gray Zone) மற்றும் தேசத்தந்தை எனும் விவாதம்
வரலாற்றுத் தலைவர்களைக் குறையே இல்லாத புனிதர்களாகச் சித்தரிக்கும் போக்கை 'கிரே ஜோன்' (Gray Zone) என்று நீதியரசர் விமர்சிக்கிறார். இது ஒரு வசதியான புகையினுள் (Fog) உண்மைகளை மறைக்கும் செயல். உண்மையான தேசப்பற்று என்பது குருட்டுத்தனமான வழிபாட்டில் இல்லை; அது தீவிரமான நேர்மையில் (Fierce honest clarity) இருக்கிறது.
தேசம் என்பது 1947-இல் ஆங்கிலேயர்கள் வரைந்து கொடுத்த எல்லைக் கோடு அல்ல; அது மக்களுக்கிடையிலான ஒரு 'சமூக ஒப்பந்தம்'. ஒரு தேசத்தின் தார்மீகக் குணமே அதன் ஆன்மா. இந்தப் புரிதலில் நின்று, காந்தி மற்றும் அம்பேத்கர் ஆகிய இருவரின் முரண்பாடுகளையும் நீதியரசர் துணிச்சலுடன் பகுப்பாய்வு செய்கிறார். குறிப்பாக, காந்தியின் 'இரட்டை நிலைப்பாட்டை' (Double Standards) அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
அம்சம் மகாத்மா காந்தி டாக்டர் அம்பேத்கர்
அணுகுமுறை இந்து மதத்திற்குள் ஒரு மேலோட்டமான மாற்றம் (Facelift) போதும் எனக் கருதினார். சாதி அமைப்பை வேரோடு அழிப்பதே (Absolute Annihilation) தீர்வு என்றார்.
பத்திரிகை நிலைப்பாடு 'Young India'-வில் முற்போக்காளராகவும், 'Navajivan'-னில் சாதியக் கட்டமைப்பைப் பாதுகாப்பவராகவும் இருந்தார். எவ்விடத்திலும் மாறாத சமத்துவக் கொள்கையைத் தார்மீக உறுதியுடன் நிலைநாட்டினார்.
கிராமங்கள் பற்றிய பார்வை கிராமங்களை இந்தியாவின் ஆன்மாவாக, புனித மையமாகக் கருதினார். கிராமங்களை அறியாமையின் இருப்பிடம் மற்றும் ஒடுக்குமுறைத் தொழிற்சாலைகளாகக் கண்டார்.
நோக்கம் ஒடுக்குபவர்களின் மனசாட்சியைத் தொட முயன்ற 'Polite Reformer'. ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் மனதை விடுவிக்க வந்த 'Revolutionary'.
தேசத்தின் தார்மீகக் குணமே அதன் அடையாளத்தை நிர்ணயிக்கிறது என்ற புரிதலில் இருந்து, சமத்துவத்திற்கான அம்பேத்கரின் நான்கு கட்டப் பயணத்தை ஆராய்வோம்.
4. சமத்துவத்தின் நான்கு நிலைகள்: ஒரு தத்துவார்த்தப் பயணம்
சமத்துவம் என்பது ஒரே நாளில் எட்டப்படும் இலக்கல்ல; அது படிப்படியாக சட்டத்திலும், மனநிலையிலும், அன்றாடப் பழக்க வழக்கங்களிலும் ஊடுருவ வேண்டிய ஒரு செயல்முறை என்பதை நீதியரசர் விளக்குகிறார்.
I. முதல் நிலை: அளவிடக்கூடிய சமத்துவம் (Measurable Equality)
இது புள்ளிவிவர ரீதியானது. இடஒதுக்கீடு மற்றும் சமூகப் பிரதிநிதித்துவம் போன்ற சட்டக் கருவிகள் இதில் அடங்கும். காந்தி 'ஹரிஜன்' என்ற பெயரில் இந்து மதத்திற்குள் கொண்டு வர முயன்ற சீர்திருத்தங்களை அம்பேத்கர் நிராகரித்தார். ஏனெனில், அது ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கு நிலத்தையோ, அதிகாரத்தையோ அல்லது சமத்துவத்தையோ வழங்கவில்லை. மாறாக, அவர்களைச் சலுகை கோருபவர்களாகவே வைத்திருந்தது.
II. இரண்டாம் நிலை: சுய-வெளிப்படையான சமத்துவம் (Self-evident Equality)
1927 மார்ச் 20 அன்று நடைபெற்ற மஹத் குளம் போராட்டம் வெறும் தண்ணீருக்கானது அல்ல. அது "சமத்துவம் என்பதே எங்களின் தொடக்கப் புள்ளி" என அறிவித்த கலகம். உரிமைகளை யாசிப்பதை விட, தங்களை மனிதர்களாக நிலைநாட்டுவதே அம்பேத்கரின் நோக்கமாக இருந்தது. இது அங்கீகாரம் கோருவதை விட, தார்மீக உரிமையை நிலைநாட்டும் செயல்.
III. மூன்றாம் நிலை: கட்டமைப்புச் சமத்துவம் (Structural Equality)
இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் என்பது ஒரு 'இரத்தமற்ற புரட்சி'. 3000 ஆண்டுகாலச் சமூக ஏணியைத் தகர்த்து, ஒட்டுமொத்த தேசத்திற்கும் ஒரு சட்டக் கவசத்தை அம்பேத்கர் வழங்கினார். அரசியலமைப்புச் சட்டம் என்பது 1950-இல் வாழ்ந்தவர்களுக்கு மட்டுமல்ல, 'நாமே அந்த மக்கள்' (We the People) என்ற வகையில் வரும் தலைமுறைகளுக்கும் பொருந்தும் ஒரு 'உயிருள்ள ஆவணம்' (Living Document). இதற்குச் சான்றாக இன்றுவரை மேற்கொள்ளப்பட்ட 110-க்கும் மேற்பட்ட திருத்தங்களை (Amendments) நீதியரசர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். முகப்புரையில் 'சகோதரத்துவம்' (Fraternity) என்ற சொல்லை அம்பேத்கர் வலியுறுத்தியதற்குக் காரணம்: "சகோதரத்துவம் இல்லையென்றால் கண்ணியம் இருக்காது; கண்ணியம் இல்லையென்றால் சமத்துவம் இருக்காது." 1949 நவம்பர் 25 அன்று அவர் ஆற்றிய உரையில், சமூக மற்றும் பொருளாதாரச் சமத்துவம் இல்லையென்றால் நம் மக்களாட்சி கட்டமைப்பே தகர்க்கப்படும் (Mortal danger to democracy) என்று விடுத்த எச்சரிக்கையை நாம் மறக்கக் கூடாது.
IV. நான்காம் நிலை: வாழும் சமத்துவம் (Living Equality)
சட்டம் மட்டும் சமத்துவத்தைத் தந்துவிடாது; அது மனிதனின் அன்றாடப் பழக்க வழக்கங்களில் (Habits of the body) வெளிப்பட வேண்டும். மார்க்சியம் பொருளாதாரச் சுரண்டலைப் பகுப்பாய்வு செய்தாலும், மனிதனின் 'உள்மன மாற்றத்திற்கான' வழியைச் சொல்லவில்லை என்று அம்பேத்கர் கருதினார். அந்த விடுபட்ட புள்ளியைப் புத்தரின் பகுத்தறிவுப் பாதையில் அவர் கண்டார். 1936-இல் மதமாற்றம் குறித்துத் தீர்மானித்தவர், 20 ஆண்டுகள் பொறுமையுடன் காத்திருந்து 1956 அக்டோபர் 14 அன்றுதான் நாக்பூரில் மதமாற்றம் செய்தார். அங்கு அவர் வழங்கிய 22 உறுதிமொழிகள் (22 Vows) என்பது பழைய அடிமைத்தனமான பழக்கங்களை முற்றிலுமாகத் துடைத்தெறியும் ஒரு 'Reset' செயல்முறையாகும்.
இந்த நான்கு நிலைகளும் ஒரு மனிதனை வெறும் சட்டமேதையாக மட்டுமல்லாமல், ஒரு தேசத்தின் ஆன்மாவை வடிவமைத்த சிற்பியாக மாற்றுகின்றன.
5. நவீன இந்தியாவின் உண்மையான தந்தை: இறுதி மதிப்பீடு
நீதியரசர் ஆனந்த வெங்கடேஷின் உரையின் சிகரம், அம்பேத்கரை 'நவீன இந்தியாவின் உண்மையான தந்தை' என்று அவர் முன்மொழிந்ததுதான். ஒரு தேசத்திற்கு எல்லையையும் கொடியையும் தந்தவர் ஒரு தந்தை என்றால், அந்தத் தேசத்திற்கு 'சட்டக் கவசம்' மற்றும் 'தார்மீக முதுகெலும்பை' தந்தவர் அம்பேத்கர்தான்.
அவர் ஒரு 'மென்மையான சீர்திருத்தவாதி' (Polite Reformer) அல்ல; அவர் ஒரு 'டைனமைட் வெடி' (Dynamite Blast). ஒரு உடைந்த அமைப்பைச் சரி செய்ய அவர் வரவில்லை, அதைத் தகர்த்துவிட்டுப் புதிய சமத்துவக் கட்டமைப்பை உருவாக்க வந்தார். இன்றும் இந்தியா 'முரண்பாடுகளின் வாழ்க்கையில்' தான் இருக்கிறது. குறிப்பாக, இன்றைய அரசியலில் வேட்பாளர்கள் சாதியின் அடிப்படையில் தேர்வு செய்யப்படுவதை நீதியரசர் ஒரு "ஏமாற்று வேலை" (Cheat) என்று நேரடியாகச் சாடுகிறார். "சாதி எனக்குப் பிடிக்கும் ஆனால் மற்றவர்களுடன் பழகுகிறேன்" என்று சொல்வது ஒரு போலித்தனம்; அந்த 'கிரே ஜோன்' சமரசங்களிலிருந்து வெளியேறுவதே அம்பேத்கருக்கு நாம் செய்யும் மரியாதை.
அம்பேத்கரை ஒரு அமைதியான சிலையாகப் பார்க்காமல், அவரது தீவிரமான சிந்தனைகளை மீண்டும் கையில் எடுக்க வேண்டிய நேரம் இது. நீதியரசர் ஆனந்த வெங்கடேஷின் இந்த உரை, நவீன இந்தியாவின் ஆன்மாவைச் செதுக்கவும், மறைக்கப்பட்ட வரலாற்று உண்மைகளை மீட்டெடுக்கவும் நம்மைத் தூண்டும் ஒரு பேரொளியாகும்.
#நீதியரசர்ஆனந்தவெங்கடேஷ் | #JusticeAnandVenkatesh
#அம்பேத்கரின்பக்தன் | #ArdentDevoteeOfAmbedkar
#நவீனஇந்தியாவின்தந்தை | #RealFatherOfModernIndia | #jaibhim | #ambethkar | #ambethkarist
1. ஒரு நீதிபதியின் நேர்மையான குரல்
சென்னை லயோலா கல்லூரியின் வளாகத்தில் அண்மையில் அரங்கேறியது ஒரு வழக்கமான கருத்தரங்கம் அல்ல; அது இந்திய ஜனநாயகத்தின் வேர்களை நோக்கிய ஒரு தத்துவார்த்தப் பயணம். ஒரு உயர் நீதிமன்ற நீதியரசர், ஒரு சமூகச் சீர்திருத்தவாதியைப் பற்றிப் பேசும்போது அது பெரும்பாலும் மரபு சார்ந்த புகழாரமாகவே அமையும். ஆனால், நீதியரசர் ஆனந்த வெங்கடேஷ் அவர்களின் உரை, வரலாற்றின் பக்கங்களை நேர்மையுடன் புரட்டிப் பார்க்கும் ஒரு சமூக-சட்ட ஆய்வாக (Socio-legal analysis) அமைந்தது.
நீதியரசர் ஆனந்த வெங்கடேஷ் அவர்களின் ஆளுமை அவரது சட்டப்புலமையால் செதுக்கப்பட்டது. சென்னை புனித மேரி பள்ளியில் தனது கல்வியைத் தொடங்கி, மீனம்பாக்கம் AMJ கல்லூரியில் இளங்கலை வணிகவியல் பயின்ற அவர், டாக்டர் அம்பேத்கர் அரசு சட்டக் கல்லூரியில் சட்டப் படிப்பை முடித்தார். 1993-இல் ஒரு முதலாம் தலைமுறை வழக்கறிஞராகத் தனது பயணத்தைத் தொடங்கிய அவர், சிவில், கிரிமினல் மற்றும் அரசியலமைப்புச் சட்டங்களில் ஆழமான தடம் பதித்தார். அவரது சட்ட நிபுணத்துவத்தை அங்கீகரிக்கும் வகையில், 'Commercial Courts Act 2015' சட்ட உருவாக்கக் குழுவிலும், பல முக்கிய வழக்குகளில் 'Amicus Curiae' (நீதிமன்றத் தோழன்) ஆகவும் அவர் பணியாற்றியுள்ளார்.
நீதிமன்ற அறைகளுக்கு வெளியே அவர் ஒரு தீவிர விளையாட்டு ஆர்வலர் (TNCA சீனியர் டிவிஷன் கிரிக்கெட் வீரர்), இசைப்பிரியர் மற்றும் பரந்த வாசிப்பு கொண்ட ஓர் அறிஞர். இந்த அறிவுப்பின்னணியே, ஒரு வரலாற்றுப் பிம்பத்தை வெறும் சிலையாகப் பார்க்காமல், அதன் பின்னுள்ள தத்துவ வீச்சை அடையாளம் காண அவருக்கு உதவுகிறது.
அவரது தனிப்பட்ட சாதனைகளைத் தாண்டி, அவர் தன்னை ஒரு குறிப்பிட்ட ஆளுமையின் பக்தராக அடையாளப்படுத்திக் கொள்வதற்கான காரணத்தை அடுத்த பகுதியில் காண்போம்.
2. 'அம்பேத்கரின் பக்தன்': பதவியை விஞ்சிய பற்று
அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் உயரிய பதவியில் அமர்ந்திருப்பவர்கள் தங்களின் தனிப்பட்ட விருப்பு வெறுப்புகளைத் தவிர்ப்பது மரபு. ஆனால், நீதியரசர் ஆனந்த வெங்கடேஷ் அந்த மரபை ஒரு தார்மீகக் காரணத்திற்காக உடைத்தார். "நீதியரசர் என்ற அடையாளத்தை விட, அம்பேத்கரின் தீவிர பக்தன் என்பதே எனது தகுதி" என்று அவர் பிரகடனப்படுத்தியது ஒரு உணர்ச்சிப் பெருக்கு மட்டுமல்ல; அது ஒரு சட்ட மேதையின் அங்கீகாரம்.
அவர் வகிக்கும் அரசியலமைப்புச் சட்டப் பதவியே டாக்டர் அம்பேத்கர் தலைமையில் உருவாக்கப்பட்ட அந்தப் புனித நூலால் வழங்கப்பட்டது என்பதை அவர் ஒரு சமூக ஒப்பந்தமாக (Social Contract) முன்வைக்கிறார். "எனது இந்த இருக்கையே அவருக்கு நான் கடன்பட்டிருப்பதுதான்" என்ற அவரது நன்றியுணர்வு, இன்றைய அதிகார வர்க்கத்திற்கு ஒரு முக்கியமான பாடம். சட்டம் என்பது வெறும் காகிதமல்ல, அது ஒரு சமூகத்தின் தார்மீக முதுகெலும்பு என்பதை நீதியரசர் இங்கு அழுத்தமாகப் பதிவு செய்கிறார்.
இந்தப் பற்று வெறும் உணர்ச்சிகரமானது மட்டுமல்ல, அது வரலாற்று உண்மைகளை நேருக்கு நேர் சந்திக்கும் அறிவுசார் தெளிவிலிருந்து பிறந்தது.
3. 'கிரே ஜோன்' (Gray Zone) மற்றும் தேசத்தந்தை எனும் விவாதம்
வரலாற்றுத் தலைவர்களைக் குறையே இல்லாத புனிதர்களாகச் சித்தரிக்கும் போக்கை 'கிரே ஜோன்' (Gray Zone) என்று நீதியரசர் விமர்சிக்கிறார். இது ஒரு வசதியான புகையினுள் (Fog) உண்மைகளை மறைக்கும் செயல். உண்மையான தேசப்பற்று என்பது குருட்டுத்தனமான வழிபாட்டில் இல்லை; அது தீவிரமான நேர்மையில் (Fierce honest clarity) இருக்கிறது.
தேசம் என்பது 1947-இல் ஆங்கிலேயர்கள் வரைந்து கொடுத்த எல்லைக் கோடு அல்ல; அது மக்களுக்கிடையிலான ஒரு 'சமூக ஒப்பந்தம்'. ஒரு தேசத்தின் தார்மீகக் குணமே அதன் ஆன்மா. இந்தப் புரிதலில் நின்று, காந்தி மற்றும் அம்பேத்கர் ஆகிய இருவரின் முரண்பாடுகளையும் நீதியரசர் துணிச்சலுடன் பகுப்பாய்வு செய்கிறார். குறிப்பாக, காந்தியின் 'இரட்டை நிலைப்பாட்டை' (Double Standards) அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
அம்சம் மகாத்மா காந்தி டாக்டர் அம்பேத்கர்
அணுகுமுறை இந்து மதத்திற்குள் ஒரு மேலோட்டமான மாற்றம் (Facelift) போதும் எனக் கருதினார். சாதி அமைப்பை வேரோடு அழிப்பதே (Absolute Annihilation) தீர்வு என்றார்.
பத்திரிகை நிலைப்பாடு 'Young India'-வில் முற்போக்காளராகவும், 'Navajivan'-னில் சாதியக் கட்டமைப்பைப் பாதுகாப்பவராகவும் இருந்தார். எவ்விடத்திலும் மாறாத சமத்துவக் கொள்கையைத் தார்மீக உறுதியுடன் நிலைநாட்டினார்.
கிராமங்கள் பற்றிய பார்வை கிராமங்களை இந்தியாவின் ஆன்மாவாக, புனித மையமாகக் கருதினார். கிராமங்களை அறியாமையின் இருப்பிடம் மற்றும் ஒடுக்குமுறைத் தொழிற்சாலைகளாகக் கண்டார்.
நோக்கம் ஒடுக்குபவர்களின் மனசாட்சியைத் தொட முயன்ற 'Polite Reformer'. ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் மனதை விடுவிக்க வந்த 'Revolutionary'.
தேசத்தின் தார்மீகக் குணமே அதன் அடையாளத்தை நிர்ணயிக்கிறது என்ற புரிதலில் இருந்து, சமத்துவத்திற்கான அம்பேத்கரின் நான்கு கட்டப் பயணத்தை ஆராய்வோம்.
4. சமத்துவத்தின் நான்கு நிலைகள்: ஒரு தத்துவார்த்தப் பயணம்
சமத்துவம் என்பது ஒரே நாளில் எட்டப்படும் இலக்கல்ல; அது படிப்படியாக சட்டத்திலும், மனநிலையிலும், அன்றாடப் பழக்க வழக்கங்களிலும் ஊடுருவ வேண்டிய ஒரு செயல்முறை என்பதை நீதியரசர் விளக்குகிறார்.
I. முதல் நிலை: அளவிடக்கூடிய சமத்துவம் (Measurable Equality)
இது புள்ளிவிவர ரீதியானது. இடஒதுக்கீடு மற்றும் சமூகப் பிரதிநிதித்துவம் போன்ற சட்டக் கருவிகள் இதில் அடங்கும். காந்தி 'ஹரிஜன்' என்ற பெயரில் இந்து மதத்திற்குள் கொண்டு வர முயன்ற சீர்திருத்தங்களை அம்பேத்கர் நிராகரித்தார். ஏனெனில், அது ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கு நிலத்தையோ, அதிகாரத்தையோ அல்லது சமத்துவத்தையோ வழங்கவில்லை. மாறாக, அவர்களைச் சலுகை கோருபவர்களாகவே வைத்திருந்தது.
II. இரண்டாம் நிலை: சுய-வெளிப்படையான சமத்துவம் (Self-evident Equality)
1927 மார்ச் 20 அன்று நடைபெற்ற மஹத் குளம் போராட்டம் வெறும் தண்ணீருக்கானது அல்ல. அது "சமத்துவம் என்பதே எங்களின் தொடக்கப் புள்ளி" என அறிவித்த கலகம். உரிமைகளை யாசிப்பதை விட, தங்களை மனிதர்களாக நிலைநாட்டுவதே அம்பேத்கரின் நோக்கமாக இருந்தது. இது அங்கீகாரம் கோருவதை விட, தார்மீக உரிமையை நிலைநாட்டும் செயல்.
III. மூன்றாம் நிலை: கட்டமைப்புச் சமத்துவம் (Structural Equality)
இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் என்பது ஒரு 'இரத்தமற்ற புரட்சி'. 3000 ஆண்டுகாலச் சமூக ஏணியைத் தகர்த்து, ஒட்டுமொத்த தேசத்திற்கும் ஒரு சட்டக் கவசத்தை அம்பேத்கர் வழங்கினார். அரசியலமைப்புச் சட்டம் என்பது 1950-இல் வாழ்ந்தவர்களுக்கு மட்டுமல்ல, 'நாமே அந்த மக்கள்' (We the People) என்ற வகையில் வரும் தலைமுறைகளுக்கும் பொருந்தும் ஒரு 'உயிருள்ள ஆவணம்' (Living Document). இதற்குச் சான்றாக இன்றுவரை மேற்கொள்ளப்பட்ட 110-க்கும் மேற்பட்ட திருத்தங்களை (Amendments) நீதியரசர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். முகப்புரையில் 'சகோதரத்துவம்' (Fraternity) என்ற சொல்லை அம்பேத்கர் வலியுறுத்தியதற்குக் காரணம்: "சகோதரத்துவம் இல்லையென்றால் கண்ணியம் இருக்காது; கண்ணியம் இல்லையென்றால் சமத்துவம் இருக்காது." 1949 நவம்பர் 25 அன்று அவர் ஆற்றிய உரையில், சமூக மற்றும் பொருளாதாரச் சமத்துவம் இல்லையென்றால் நம் மக்களாட்சி கட்டமைப்பே தகர்க்கப்படும் (Mortal danger to democracy) என்று விடுத்த எச்சரிக்கையை நாம் மறக்கக் கூடாது.
IV. நான்காம் நிலை: வாழும் சமத்துவம் (Living Equality)
சட்டம் மட்டும் சமத்துவத்தைத் தந்துவிடாது; அது மனிதனின் அன்றாடப் பழக்க வழக்கங்களில் (Habits of the body) வெளிப்பட வேண்டும். மார்க்சியம் பொருளாதாரச் சுரண்டலைப் பகுப்பாய்வு செய்தாலும், மனிதனின் 'உள்மன மாற்றத்திற்கான' வழியைச் சொல்லவில்லை என்று அம்பேத்கர் கருதினார். அந்த விடுபட்ட புள்ளியைப் புத்தரின் பகுத்தறிவுப் பாதையில் அவர் கண்டார். 1936-இல் மதமாற்றம் குறித்துத் தீர்மானித்தவர், 20 ஆண்டுகள் பொறுமையுடன் காத்திருந்து 1956 அக்டோபர் 14 அன்றுதான் நாக்பூரில் மதமாற்றம் செய்தார். அங்கு அவர் வழங்கிய 22 உறுதிமொழிகள் (22 Vows) என்பது பழைய அடிமைத்தனமான பழக்கங்களை முற்றிலுமாகத் துடைத்தெறியும் ஒரு 'Reset' செயல்முறையாகும்.
இந்த நான்கு நிலைகளும் ஒரு மனிதனை வெறும் சட்டமேதையாக மட்டுமல்லாமல், ஒரு தேசத்தின் ஆன்மாவை வடிவமைத்த சிற்பியாக மாற்றுகின்றன.
5. நவீன இந்தியாவின் உண்மையான தந்தை: இறுதி மதிப்பீடு
நீதியரசர் ஆனந்த வெங்கடேஷின் உரையின் சிகரம், அம்பேத்கரை 'நவீன இந்தியாவின் உண்மையான தந்தை' என்று அவர் முன்மொழிந்ததுதான். ஒரு தேசத்திற்கு எல்லையையும் கொடியையும் தந்தவர் ஒரு தந்தை என்றால், அந்தத் தேசத்திற்கு 'சட்டக் கவசம்' மற்றும் 'தார்மீக முதுகெலும்பை' தந்தவர் அம்பேத்கர்தான்.
அவர் ஒரு 'மென்மையான சீர்திருத்தவாதி' (Polite Reformer) அல்ல; அவர் ஒரு 'டைனமைட் வெடி' (Dynamite Blast). ஒரு உடைந்த அமைப்பைச் சரி செய்ய அவர் வரவில்லை, அதைத் தகர்த்துவிட்டுப் புதிய சமத்துவக் கட்டமைப்பை உருவாக்க வந்தார். இன்றும் இந்தியா 'முரண்பாடுகளின் வாழ்க்கையில்' தான் இருக்கிறது. குறிப்பாக, இன்றைய அரசியலில் வேட்பாளர்கள் சாதியின் அடிப்படையில் தேர்வு செய்யப்படுவதை நீதியரசர் ஒரு "ஏமாற்று வேலை" (Cheat) என்று நேரடியாகச் சாடுகிறார். "சாதி எனக்குப் பிடிக்கும் ஆனால் மற்றவர்களுடன் பழகுகிறேன்" என்று சொல்வது ஒரு போலித்தனம்; அந்த 'கிரே ஜோன்' சமரசங்களிலிருந்து வெளியேறுவதே அம்பேத்கருக்கு நாம் செய்யும் மரியாதை.
அம்பேத்கரை ஒரு அமைதியான சிலையாகப் பார்க்காமல், அவரது தீவிரமான சிந்தனைகளை மீண்டும் கையில் எடுக்க வேண்டிய நேரம் இது. நீதியரசர் ஆனந்த வெங்கடேஷின் இந்த உரை, நவீன இந்தியாவின் ஆன்மாவைச் செதுக்கவும், மறைக்கப்பட்ட வரலாற்று உண்மைகளை மீட்டெடுக்கவும் நம்மைத் தூண்டும் ஒரு பேரொளியாகும்.
#நீதியரசர்ஆனந்தவெங்கடேஷ் | #JusticeAnandVenkatesh
#அம்பேத்கரின்பக்தன் | #ArdentDevoteeOfAmbedkar
#நவீனஇந்தியாவின்தந்தை | #RealFatherOfModernIndia | #jaibhim | #ambethkar | #ambethkarist
கருத்துகள் (0)
கலந்துரையாடலில் இணையுங்கள் — Join the discussion
கருத்து பதிவிட உள்நுழையவும் — log in