🔴 "வேலியே பயிரை மேய்ந்தால் நீதியை எங்கே தேடுவது?" - போக்சோ வழக்குகளில் காவல்துறையின் கூட்டுச்சதி; ராமநாதபுரம், தேனாம்பேட்டை, அண்ணாநகர் வழக்குகள் அம்பலம்!

சென்னை, செப்டம்பர் 2 – குழந்தைகளின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்ய இயற்றப்பட்ட போக்சோ (POCSO) சட்டம், தமிழக காவல்துறையின் அலட்சியம் மற்றும் கூட்டுச்சதியால் பயனற்றதாக மாறிவருகிறது. ராமநாதபுரம், தேனாம்பேட்டை, ஆலங்குளம் மற்றும் அண்ணாநகர் உள்ளிட்ட இடங்களில் நடந்த போக்சோ வழக்குகள், காவல்துறையினரே எவ்வாறு குற்றவாளிகளுக்கு பாதுகாப்பு அளிக்கிறார்கள் என்பதை வெளிச்சத்திற்கு கொண்டு வந்துள்ளன. கருப்பு எழுத்துக் கழகம், இந்த வழக்குகளில் அலட்சியமாக செயல்பட்ட அதிகாரிகள் மீது போக்சோ பிரிவு 21-ன் கீழ் உடனடி வழக்குப்பதிவு செய்ய வேண்டும் என்று கடுமையாக கோரியுள்ளது.

1. தமிழகக் காவல்துறையின் அறச் சீரழிவும் சமூகப் பாதுகாப்பும்

குழந்தைகள் ஒரு நாட்டின் எதிர்காலம்; அவர்களின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்ய வேண்டியது ஓர் அரசின் தலையாய அறம். இதற்காகவே 'போக்சோ' (POCSO) எனும் மிக வலிமையான சட்டம் இயற்றப்பட்டது. ஆனால், எளிய மக்களுக்கு அரணாக இருக்க வேண்டிய தமிழகக் காவல்துறை, அதிகார வர்க்கத்தின் ஏவலர்களாக மாறி, பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளுக்கு நீதி கிடைப்பதைத் தடுக்கும் ஒரு 'குற்றப் பாதுகாப்புப் படையாக' உருவெடுத்துள்ளது.

கருப்பு எழுத்துக் கழகத்தின் குரலாக நாங்கள் விடுக்கும் இறுதி எச்சரிக்கை இதுதான்: சட்டம் என்பது அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களைக் காப்பதற்கா அல்லது அநீதிக்கு உள்ளாகும் எளிய மக்களைக் காப்பதற்கா? காவல்துறையினரே சட்டத்தைத் திட்டமிட்டு மீறும்போதும், குற்றவாளிகளோடு கைகோர்த்துச் சாட்சியங்களைச் சிதைக்கும்போதும், அந்தச் சமூகம் தன் அறத்தை இழந்து 'அதிகாரத் துஷ்பிரயோகத்தின்' கூடாரமாகிறது. சட்டத்தின் பெயரால் நடக்கும் இந்த அநீதிகளைப் புரிந்து கொள்ள, முதலில் காவல்துறைக்குச் சட்டம் விதித்துள்ள கடமைகளை நாம் மீளாய்வு செய்ய வேண்டும்.

2. சட்டக் கடமைகளும் தண்டனைகளும்: ஒரு சட்டரீதியான பகுப்பாய்வு

போக்சோ சட்டம் 2012 மற்றும் அதன் விதிமுறைகள், பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளைக் கையாளும் போது காவல்துறை பின்பற்ற வேண்டிய 'மென்மையான அணுகுமுறை' (Sensitive Approach) குறித்துத் தெளிவான ஆணைகளை வழங்கியுள்ளன.

• போக்சோ பிரிவு 19 & 21 (கடமை தவறுதலுக்கான சிறைத்தண்டனை): ஒரு குற்றத்தைப் பதிவு செய்யத் தவறுவதும், தகவல் தெரிந்தும் மறைப்பதும் தண்டனைக்குரிய குற்றமாகும். பிரிவு 21-ன் படி, கடமையிலிருந்து தவறும் அரசு ஊழியர்களுக்கு ஓராண்டு வரை சிறைத்தண்டனை மற்றும் அபராதம் விதிக்கப்பட வேண்டும்.

• ஐபிசி (IPC) 166A & 201: சட்டத்தின் வழிகாட்டுதல்களைப் பின்பற்றத் தவறும் அரசு ஊழியர்கள் மற்றும் சாட்சியங்களை மறைக்கும் செயல்கள் (Destruction of Evidence) கடுமையான குற்றவியல் நடவடிக்கைக்கு உட்பட்டவை.

• விசாரணை நடைமுறைகள்:

  • குழந்தையிடம் வாக்குமூலம் பெறும்போது காவல்துறை அதிகாரி எக்காரணம் கொண்டும் சீருடை அணியக்கூடாது.

  • வாக்குமூலம் குழந்தையின் இல்லத்திலோ அல்லது அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பான விருப்பமான இடத்திலோதான் பெறப்பட வேண்டும்.

  • குற்றவாளியைச் சிறுமி நேருக்கு நேர் சந்திக்காத வகையில் விசாரணை அமைய வேண்டும்.

• காலக்கெடு: குற்றத்தைப் பதிவு செய்த 30 நாட்களுக்குள் வாக்குமூலங்கள் மற்றும் ஆதாரங்கள் சேகரிக்கப்பட வேண்டும் என்பது கட்டாய விதி.

அதனால் என்ன? இந்தச் சட்ட விதிகள் எதற்காக உருவாக்கப்பட்டனவோ, அந்த நோக்கத்தையே 'புலனாய்வுத் தொய்வு' (Investigative lapse) எனும் பெயரில் காவல்துறை சிதைக்கிறது. ஒரு காவல்துறை அதிகாரி சீருடையுடன் செல்வதோ அல்லது பெற்றோரை மிரட்டுவதோ குழந்தையை மீண்டும் ஒருமுறை மனரீதியான வன்புணர்வுக்கு உள்ளாக்குவதற்குச் சமம். சட்ட விதிகள் காகிதத்தில் இருக்க, களத்தில் காவல்துறை எத்தகைய கொடூரமான அலட்சியத்தைக் கடைப்பிடிக்கிறது என்பதற்கு ராமநாதபுரம் கேணிக்கரை வழக்கே சாட்சி.

3. ராமநாதபுரம் கேணிக்கரை வழக்கு: குற்றவாளியைக் காக்கும் கூட்டுச் சதி

ராமநாதபுரம் கேணிக்கரை காவல் எல்லைக்குட்பட்ட குற்ற எண் 231/2025 - தாவூத் இப்ராகிம் தொடர்பான விவகாரத்தில், தமிழகக் காவல்துறையின் முகத்திரை கிழிந்துள்ளது. குற்றவாளியைக் கைது செய்யாமல் 84 நாட்கள் இழுத்தடித்தது என்பது வெறும் 'தாமதம்' அல்ல; அது ஒரு திட்டமிடப்பட்ட மூலோபாயத் தோல்வி.

உயர் நீதிமன்ற மதுரை கிளை நீதிபதி பி. புகழேந்தி அவர்கள், இந்த வழக்கில் காவல்துறையின் போக்கை 'சாட்டையடி' கண்டனங்களால் விளாசினார். ராமநாதபுரம் மாவட்ட எஸ்பி மற்றும் ஆய்வாளர் ஆறுமுகம் ஆகியோர் மீதான நீதிமன்றத்தின் அதிருப்தி, ஒட்டுமொத்தத் துறையின் மீதான குற்றச்சாட்டாகும். சிபி-சிஐடி (CB-CID) விசாரணையில், குற்றவாளியைத் தப்பவைக்க முயன்ற மற்றும் சாட்சியங்களை அழிக்கத் துணையாக இருந்த அதிகாரிகள் மீது ஏன் முறையான குற்றவியல் நடவடிக்கை எடுக்கப்படவில்லை? குற்றப்பத்திரிகையில் (Charge Sheet) அலட்சியமாகச் செயல்பட்ட அதிகாரிகளைச் சேர்க்காதது, காவல்துறையினரிடையே புரையோடிப்போயுள்ள 'கூட்டுச் சதியை' அம்பலப்படுத்துகிறது. ராமநாதபுரத்தில் அலட்சியம் என்றால், தலைநகர் சென்னையில் இது அதிகார வர்க்கத்திற்கான ஆதரவாக உருவெடுக்கிறது.

4. தேனாம்பேட்டை மற்றும் ஆலங்குளம் வழக்குகள்: அதிகார வர்க்க ஆதரவும் சட்டவிரோத மூடல்களும்

பணம் படைத்தவர்களுக்கும் செல்வாக்கு மிக்கவர்களுக்கும் ஒரு நீதி, எளிய மக்களுக்கு ஒரு நீதி எனத் தமிழகக் காவல்துறை பாரபட்சமான நீதியையே வழங்கி வருகிறது.

1. ஜெம் வீரமணி வழக்கு (தேனாம்பேட்டை): இந்த வழக்கில் 11 மாத காலதாமதம் என்பது தற்செயலானது அல்ல. குற்றவாளியைக் கைது செய்யத் தயங்கிய காவல்துறையின் போக்கு, அவர் ஆதாரங்களை அழிக்க வழங்கப்பட்ட 'அவகாசம்' என்பதைத் தவிர வேறென்ன?

2. புளியங்குடி/ஆலங்குளம் வி. மாரிசாமி வழக்கு: இப்பகுதியில் 5 வயது சிறுமி (UKG மாணவி) பள்ளி வளாகத்தில் மர்மமான முறையில் உயிரிழந்தார். பள்ளி நிர்வாகம் இது 3:30 மணிக்கு நடந்த கார் விபத்து என வாதிட்டது. ஆனால், புலனாய்வுப் பத்திரிகையாளராக நாம் கண்டறிந்த உண்மை என்னவெனில், சிறுமியின் மதிய உணவுப் பெட்டி (Lunch Box) முழுமையாக அப்படியே இருந்தது. அதாவது, மரணம் மதிய உணவுக்கு முன்பே நிகழ்ந்துள்ளது. பள்ளி நிர்வாகம் 20 லட்சம் ரூபாய் இழப்பீடு வழங்கி வழக்கை மூடி மறைக்க முயன்றதும், சிசிடிவி (CCTV) காட்சிகளை மீட்டெடுக்கக் காவல்துறை தயங்கியதும் ஒரு படுபயங்கரமான 'புலனாய்வுத் துரோகம்'.

3. ஆலங்குளம் மகளிர் காவல் நிலையம்: "பாதிக்கப்பட்டவர்கள் விசாரணைக்கு ஆஜராகவில்லை" என்ற வினோதமான காரணத்தைக் கூறி வழக்குகளைத் தள்ளுபடி செய்யும் போக்கு சட்டவிரோதமானது.

அதனால் என்ன? பாதிக்கப்பட்டவர் இடத்திற்கே சென்று வாக்குமூலம் பெற வேண்டும் என்ற போக்சோ சட்ட விதியை மீறுவதன் மூலம், காவல்துறை பாதிக்கப்பட்டவர்களையே குற்றவாளியாக மாற்றுகிறது. இது போக்சோ சட்டத்தின் உன்னத நோக்கத்தையே குழிதோண்டிப் புதைக்கும் செயலாகும். இத்தகைய நிர்வாகச் சீர்கேடுகள் ஒருபுறமிருக்க, நேரடியாகப் பாதிக்கப்பட்டவர்களைத் துன்புறுத்தும் வன்முறை முகத்தையும் காவல்துறை கொண்டுள்ளது.

5. சென்னை அண்ணா நகர் சிறுமி வழக்கு: வேலியே பயிரை மேய்ந்த அவலம்

2024-ல் சென்னை அண்ணா நகரில் 10 வயது சிறுமிக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதி, காவல்துறையின் கொடூர முகத்தை உலகுக்குக் காட்டியது. இதில் ஒரு பெண் ஆய்வாளரே பாதிக்கப்பட்ட சிறுமியின் பெற்றோரைத் தாக்கியது என்பது சட்டத்தின் ஆட்சிக்கே அவமானம்.

• சட்ட மீறல்கள்: சட்டவிரோத வாக்குமூலம் பெற்றது, பாதிக்கப்பட்ட சிறுமியின் அடையாளங்களை ரகசியமாக வைக்காமல் கசியவிட்டது ஆகியவை மன்னிக்க முடியாத குற்றங்கள்.

• நீதிமன்றத்தின் கண்டனம்: நீதிபதிகள் பி. வேல்முருகன் மற்றும் எம். ஜோதிராமன் அமர்வு, "வேலியே பயிரை மேய்வது போல காவல்துறை செயல்படுகிறது" என வேதனை தெரிவித்தனர்.

• பகுப்பாய்வு: "சஸ்பென்ஷன் என்பது தண்டனை அல்ல" - நீதிமன்றத்தின் இந்த அவதானிப்பு மிக முக்கியமானது. ஒரு குழந்தையைக் காக்கத் தவறிய அதிகாரிக்கு வெறும் பணியிடை நீக்கம் போதுமானதல்ல; அவர் மீது போக்சோ சட்டத்தின் கீழேயே குற்றவியல் நடவடிக்கை பாய வேண்டும்.

இத்தனை வழக்குகளும் சுட்டிக்காட்டுவது ஒன்றையே: அது தமிழகக் காவல் துறையில் புரையோடிப் போயிருக்கும் நீதிக்கு எதிரான போக்கு.

6. இறுதி ஆய்வு மற்றும் கருப்பு எழுத்துக் கழகத்தின் எச்சரிக்கை

தமிழகக் காவல்துறையின் இத்தகைய அறச் சீரழிவு, சமூகத்தின் பாதுகாப்பையே கேள்விக்குறியாக்கியுள்ளது. சட்டத்தின் மாண்பைக் காக்க வேண்டியவர்களின் இந்தத் துரோகம் இனியும் சகித்துக் கொள்ளப்படாது.

கருப்பு எழுத்துக் கழகத்தின் சமரசமற்ற கோரிக்கைகள்:

• ராமநாதபுரம், தென்காசி, சென்னை அண்ணா நகர் வழக்குகளில் குளறுபடி செய்த அதிகாரிகள் மீது போக்சோ பிரிவு 21 மற்றும் ஐபிசி 166A, 201 ஆகிய பிரிவுகளின் கீழ் உடனடியாக வழக்குப் பதிவு செய்யப்பட வேண்டும்.

• வழக்குக் கோப்புகளில் (Case Files) ஆதாரங்களை மறைத்த அதிகாரிகள் குற்றப்பத்திரிகையில் 'குற்றவாளிகளாக' சேர்க்கப்பட வேண்டும்.

• "சஸ்பென்ஷன்" என்ற கண்துடைப்பு நாடகங்களை நிறுத்திவிட்டு, சிறைத்தண்டனை பெற்றுத் தரப்பட வேண்டும்.

சட்டத்தின் மாண்பு என்பது காகிதங்களில் இல்லை, அது செயல்படுத்தப்படும் விதத்தில் உள்ளது.

"எளிய மக்களுக்கான நீதி இன்னும் எத்தனை தூரம்?" என்ற கேள்வியோடு, பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளுக்கான நீதிக்காகக் கருப்பு எழுத்துக் கழகம் தனது போராட்டத்தைத் தொடரும். நீதி தேவதையின் கண்களைக் கட்டிவிட்டு, குற்றவாளிகளோடு கைகோர்க்கும் ஊழல் காவல்துறை அதிகாரிகளுக்கு க்கு இதுவே கடைசி எச்சரிக்கை!